De twee eerdere delen uit de Gears of War trilogie wisten beide een 96 te scoren op GameParty. We kunnen dus stellen dat de serie tot de onbetwiste top behoort. Om dit nog eens te benadrukken brengt Epic ons het slotstuk van de Gears trilogie, welke wederom groter, beter en meer badass beloofde te zijn. Weet nummertje drie ons wederom te raken, of is het vooral meer van hetzelfde?

Gears of War 3 is zo'n game die je maanden, zo niet jaren kunt spelen. De game is tot in zijn voegen gevuld met content waar je niet zomaar doorheen komt. Deze content zal later ook nog eens aangevuld worden met de nodige (betaalde) downloadable content. Het verhaal van Gears of War 3 begint achttien maanden na het einde van het vorige deel. Verwacht geen simpel verhaal. Nee, Epic lijkt de tijd te nemen om het verhaal tot een goed einde te brengen. Karakters krijgen extra lagen diepte met zich mee en wederom weet je snel waar je voor vecht. De one-liners vliegen je wederom om de oren tijdens de brute gevechten die op je wachten.

De tijden zijn veranderd. Sera is niet meer zoals je het destijds achter hebt gelaten. Alles is kapot, alles valt uit elkaar, zelfs meer dan ooit tevoren. De Coalition of Ordered Government, de COG, is niet meer. De coalitie is uit elkaar gevallen en overlevenden hebben nog minder respect voor deze militaire groep gekregen. De game concentreert zich wederom rond Marcus Fenix en Delta Squad tijdens de laatste gevechten tegen de Locust en de Lambent: nieuwe wezens die geïnfecteerd zijn geraakt door de gele, gloeiende Imulsion van de planeet zelf. Natuurlijk zien we tussen de vechtende partners bekende gezichten. Dom is terug, met stoere baard en al. Cole zit middenin een heuse mid-life crisis en de pa van Marcus blijkt helemaal niet dood te zijn. Vooral dat laatste is iets wat je door de gehele game bezig weet te houden.

Alles in Gears of War 3 ziet eruit alsof er meer tijd en moeite in is gestoken dan in voorgaande delen. Graphics zijn zuiver en de lichteffecten behoren tot de beste die je ooit gezien hebt. Omgevingen zijn prachtig vormgegeven. De kapotte schoonheid van de planeet komt beter dan ooit naar voren. Grote branden, enorme rookpluimen en vergezichten die kilometers ver rijken. Gebouwen staan op instorten, kogelgaten kunnen geteld worden en de planeet die ooit zo mooi was, lijkt nu nog het meeste op een post-apocalyptische thuishaven. De vijf hoofdstukken van het verhaal staan bol met momenten waarop je gewoon door moet gaan, nooit op mag geven. Of je nu ontsnapt van grootse vallen, zorgt voor rantsoenen voor slachtoffers of zelf een aanval opzet, non-stop weet je waar je voor vecht. Alles voelt vervallen, hopeloos en uitzichtloos. Een groot pluspunt dat wijst op een zeer sterk team achter de game. Zowel in het schrijfwerk als in de grafische uitwerking.

Gears of War 3 voelt als zijn voorlopers, alleen is alles beter, werkt het soepeler en oogt het mooier. Het rennen laat zich beter besturen, de manier waarop je cover zoekt werkt soepeler en het gebruik van de vele wapens voelt alsof je nooit anders bent gewend. Daarnaast heeft Epic het wapenarsenaal uit weten te breiden. Zo is er nu bijvoorbeeld de Digger, een klein, geniepig wapen dat een granaat onder de grond afvuurt waarna hij meters verderop weer omhoog springt om veel schade aan te richten in grote groepen vijanden. Later stap je in een Silverback; een mechanisch pak waar je in gaat zitten om raketten en machinegeweren helemaal leeg te schieten op de vijand. Bewegingen zijn traag maar de schade is des te groter. Het zijn elementen die ervoor zorgen dat je bepaalde scènes uit de game lang zult onthouden. En geloof me, sommige scènes zorgen voor kippenvel over je gehele lichaam. Oorlog kan mooi zijn.

Nu klinkt dit allemaal enorm positief, maar ergens is toch dat gevoel dat Gears of War 3 exact zijn voorloper is. Epic heeft amper tot niets aan de gameplay veranderd. Nu stond de Gears gameplay natuurlijk als een huis en als iets niet kapot is, moet je het vooral niet proberen te maken. Natuurlijk zijn er de nieuwe wapens, de nieuwe multiplayer modi en de nieuwe Lambent vijanden, maar toch voelt het aan alsof Epic niet van het eerdere pad af heeft willen wijken. De ontwikkelaar heeft er voor gekozen om in hetzelfde universum te blijven en de wetten en regels die ze in voorgaande games heeft vast gesteld, opnieuw te gebruiken om het verhaal tot een mooi einde te brengen. Is dit erg? Nee, totaal niet. Zeker niet als je weet dat Epic met Gears of War 3 de beste Gears uit de serie af heeft geleverd. Het is alleen niets nieuws, dus verwacht niet dat Epic het wiel opnieuw uitgevonden heeft. Toch begint de opzet van Gears of War 3 enkele scheuren te vertonen. De framerate van de game wil af en toe wel eens naar beneden gaan wanneer er (te) veel op je scherm gebeurd en af en toe laden de textures van de personages wat later in dan hoort. Daarnaast zie je, net als in deel 1 en 2, je wapen steeds de muur in verdwijnen als je er langs rent. Het zijn geen grote tekortkomingen, maar af en toe haalt het je wel even uit het universum en besef je weer dat je 'maar' een spelletje aan het spelen bent.

De verhaalstand van Gears of War 3 kun je uitspelen in een uurtje of acht. Op de lagere moeilijkheidsgraad uiteraard. Wanneer je de game op de hoogste moeilijkheidsgraad speelt en alle verborgen objecten wil vinden, kun je snel rekenen op een tocht van vijftien uur. Het spelen van de verhaalstand is echter toffer wanneer je het doet met drie andere spelers. Je kunt de hele game namelijk samenspelen met drie vrienden. Ik heb delen van de game in mijn eentje doorlopen (waar de computer je andere teamgenoten bestuurd) en delen in co-op. Dat laatste beviel me een stuk beter. Het is niet alleen leuker, ook kun je op deze manier precies jouw tactieken gebruiken en niet lukraak de computer volgen in voorgeprogrammeerde strategieën. Hiermee bedoel ik niet dat de AI van je collega's slecht is. Totaal niet. Je vechtende medespelers en je vijanden zijn slimmer dan ooit en weten een flinke uitdaging voor elkaar te zijn.

De multiplayer modi van Gears of War 3 hebben flink wat te bewijzen. Het eerste deel is online uitgebreid gespeeld, maar met het tweede deel sloeg Epic de plank mis. Voor Gears of War 2 is geen beta geweest waardoor er behoorlijk wat foutjes in de online mode te vinden waren ten tijde van release. Natuurlijk zijn deze via updates allemaal gladgestreken maar de schade was al voelbaar. Veel mensen waren weer overgestapt naar de volgende game. Daarnaast was de gehele opzet van het multiplayer-gedeelte van het spel een mislukking. Matchmaking was sloom, personages waren langzamer, framerates die het niet bij hielden. Nee, de Gears community was er vrij snel klaar mee. Daarom grijpt Epic terug naar Gears 1 en hebben ze (nu met een beta) een solide online-stand afgeleverd.

Na het spelen van de diverse modi en de vele maps kwam ik snel tot de conclusie dat Gears of War 3 online lang gespeeld gaat worden. In Horde 2.0 kun je met vier vrienden geld verdienen terwijl je de vele waves aan vijanden naar het hiernamaals knalt. Dit geld is in te zetten om versterking aan te vragen in de vorm van bewapende hekken, turrets en ander geschut. In Beastmode draait Epic het spel om. Nu speel je als de Locust in een waves-game, waar je door goed te presteren steeds sterkere personages vrij kunt spelen. Waar je begint als een kleine Ticker kun je uitgroeien tot de grootste vechtersbazen van de vijand. Het zorgt voor afwisselende gameplay (elk personage speelt anders) welke je steeds weer weet te vermaken.

Voor hen die deze modi niet spelen zijn er diverse Versus varianten: Team Deathmatch, King of the Hill, Wingman en enkele anderen. Deze spelen zich af in tien mappen waaronder de klassieke Gridlock map uit Gears 1. Vooral de mode Capture the Leader wist me te vermaken. Jouw team heeft dan één leider, alsook de vijand. Het doel is om de leider van de vijand te vangen en die van jouw team te beschermen. De tegenstanders doen natuurlijk exact hetzelfde. Wat volgt is een totale chaos vol met rondvliegende bloedspetters, door midden gezaagde personages en afgehakte ledematen. Jawel, dit is Gears of War! Bewegingen gaan heerlijk soepel, actie is vol aanwezig en door een ingebouwd levelsysteem en te unlocken wapenskins en ribbons ben je zoet tot Epic's volgende game.

Gears of War 3 staat gelijk aan perfecte designs, uitmuntende gameplay en weet beide voorgangers te overtreffen. Het is niet voor niets dat elke third-person shooter waarin cover een grote rol speelt al jaren lang vergeleken wordt met deze serie. Een vergelijking die met Gears 3 alleen maar meer en meer tot zijn recht komt. Epic levert met dit derde deel niet alleen de meest complete, maar ook de beste game uit de franchise af. Shit yeah!

• login of registreer om te reageren