De game rondom Captain America viel ons alleszins mee. Het gebeurt niet vaak dat een game gebaseerd op een film, een goede indruk achter laat. In een jaar waarin diverse striphelden hun weg richting het witte doek hebben gevonden, heeft naast eerder genoemde Captain America ook The Green Lantern de consoles aangedaan. Maar de vraag is natuurlijk; gaat je lantaarn daar feller van schijnen?

Om snel een antwoord te geven op de dubieuze vraag hierboven; af en toe. Green Lantern is een degelijke game geworden die niet onder de "standaard, slechte filmgames" mag vallen. Verwacht geen enorm ingewikkeld verhaal en verwacht ook niet het verhaal van de film zelf. Wanneer je verwachtingen richting een typisch stripboekenplot neigen, gevuld met meer vijanden dan je kunt tellen, dan krijg je waarschijnlijk exact wat je wilt.

Natuurlijk komt Green Lantern: Rise of the Manhunters gelijktijdig uit met een Green Lantern-film. Toch heeft de game verhaaltechnisch niets met de film te maken. Natuurlijk lijken de karakters op hun echte evenbeelden en heeft hoofdrolspeler Ryan Reynolds zijn karakter voorzien van een stem. The Green Lanterns zijn, simpelweg, de politiestrijdkrachten in het universum. Ze beschermen vele planeten van het kwaad. Ze doen dit niet alleen, elke Green Lantern krijgt een ring die zijn of haar wil omzet in kracht. Denkt een Green Lantern bijvoorbeeld aan een enorme hamer, dan zal de ring er voor zorgen dat de Lantern een enorme, groene hamer in zijn handen zal hebben. Wanneer de originele beschermers van het universum, de Manhunters, terugkeren met kwade bedoelingen, is het aan de Green Lantern uit sector 2814, de menselijke Hal Jordan, om niet alleen zijn eigen leven, maar al het leven in het universum te redden van haar ondergang.

Tijdens het spelen zal het spel je in twee soorten levels plaatsen. De normale levels laten je spelen zoals elke actietievolle hack-and-slasher speelt. De camera hangt boven Hal waardoor een goed overzicht van de door jou bezochte zone is te zien. Hal kan lichte en zware aanvallen uitdelen welke, door genoeg punten te verzamelen, allen steeds sterker kunnen worden gemaakt. Daarnaast heeft Hal natuurlijk zijn ring vol met groene wilskracht. Deze wilskracht kan omgezet worden in diverse constructies welke onder je schouderknoppen ingedeeld kunnen worden. Denk bijvoorbeeld eens aan een enorme mitrailleur, een honkbalknuppel, werpsterren en zelfs een enorme straaljager of een heus mechsuit. Deze aanvallen zijn niet altijd in te zetten: de ring heeft namelijk energie nodig. Energie verzamel je door vijanden om te leggen of door je ring op te laden aan een lantaarn.

Hoewel je behoorlijk wat moves hebt door deze ringkrachten te combineren en er behoorlijk veel vijanden per keer jouw kant op komen, weet de game je nooit de verkeerde bewegingen te laten doen. Alles gaat snel, vlot en soepel. Binnen enkele minuten heb je de controle over Hal helemaal door en is het vechten geblazen. In de andere levels, welke zich al vliegend afspelen, is het hele combatschema anders. In feite werkt de game dan niet anders dan een on-rails shooter. Hal, je Green Lantern, vliegt van A naar B en tijdens zijn weg daar naartoe vallen vijanden hem aan. Je moet vertrouwen op de groene wilskracht en de kracht van je ring. Alle vijanden moeten sterven en dat kan alleen door pure groene energie naar ze te schieten. Vanuit je ring komen groene ballen welke stuk voor stuk je vijanden omleggen. Is je energiemeter hoog genoeg? Dan kun je vanuit je ring enkele raketten laten komen die alle vijanden op het scherm afmaken.

Tijdens het spelen wist de game me nergens weg te blazen maar ook nergens te irriteren. Ontwikkelaar Double Helix heeft een sterke balans gevonden om de game interessant te maken voor liefhebbers van de franchise, de film en totale nieuwkomers. De game doet wat hij doet en gelukkig doet hij dat op een goede manier. Na enkele levels begon de herhaling wel een beetje op te treden. Toch was de rit naar de credits een rit die ik met plezier heb weten te maken. Vooral omdat de game een drop-in, drop-out co-op functie heeft. Op elk moment tijdens het spel kan een vriend van je de tweede controller pakken en als Green Lantern Sinestro met je meegaan op avontuur. De game past zichzelf hier niet op aan. Vijanden worden niet sterker, beter en ook verschijnen er niet meer vijanden op je scherm. De game zal er dus aanzienlijk makkelijker door worden. Makkelijker, maar ook stukken leuker. Helaas is deze co-op optie niet online terug te vinden.

Green Lantern: Rise of the Manhunters is een filmgame die aan te raden is. Nergens is de game perfect, nergens weet de game flink te vernieuwen en nergens neemt de ontwikkelaar risico's door wat meer met het karakter te doen dan hetgeen dat standaard in het genre terug te vinden is. De graphics zijn niet het beste dat je ooit gezien hebt, het verhaal is simpel en de dialogen zijn niet van bizar hoge kwaliteit. Toch wist de game me te pakken. Alsof er een grote groene hand rondom mijn lichaam zat en ervoor zorgde dat de game gespeeld moest worden. Uiteindelijk wilde ik het gewoon zelf omdat er, onder al deze tekortkomingen, best een aardige game te vinden is. Groene wilskracht noemen ze dat. "In brightest day, in blackest night, no evil shall escape my sight. Let those who worship evil's might, beware my power… Green Lantern's light!"

• login of registreer om te reageren