Het beste Belgische exportproduct blijven de Brusselse wafels, maar Kuifje komt waarschijnlijk op een verdienstelijke tweede plaats. Nu de film van Steven Spielberg na jaren plannen eindelijk in de zalen beland is, lijkt weinig de jonge journalist in de weg te staan om de volledige wereld te veroveren. De laatste weken is de hypemachine in elk geval op volle toeren gaan draaien en dat leverde al enkele prangende vragen op.

Was auteur Hergé fout in de oorlog? Feit is dat Kuifje tijdens de Tweede Wereldoorlog verscheen in een krant die openlijk sympathiseerde met ‘den duitsers’, maar dat betekent op zich weinig met betrekking tot Hergé als persoon. Is kuifje homo zoals zovelen graag beweren? Niet om meteen iets te willen insinueren, maar het is duidelijk dat in al die jaren Bobby meer poes gezien heeft dan de gekuifde held. Op al deze en andere vragen moet ik jullie jammer genoeg concrete antwoorden schuldig blijven. Wat ik gelukkig wel kan vertellen is of de game die bij de film hoort een beetje het spelen waard geworden is. In tegenstelling tot Kuifje, ben ik namelijk een journaliste die wel teksten schrijft over de avonturen die ze beleeft.

Het verhaal van de game combineert ‘Het geheim van de Eenhoorn’ met een stuk ‘De Schat van Scharlaken Rackham’ en voegt daar nog elementen uit ‘De krab met gulden scharen’ aan toe. Dit klinkt als een hutsepotje van drie stripverhalen die samengebald zijn, maar in feite pakt het best aardig uit. Het team bij Ubisoft Montpellier heeft duidelijk respect voor de wereld die Hergé geschapen heeft. Net als in de strip gaat het avontuur van start op een marktje in Brussel, waar Kuifje het schaalmodel van een schip wil kopen. Het model blijkt gegeerd bij malafide figuren en al erg snel ontdekt onze pientere journalist een stuk perkament binnenin. Dit documentje zet onze held op het spoor van drie miniaturen die hij dient te verzamelen om het geheim van de Eenhoorn te ontsluieren. Nog voor het onderzoek van Tintin echter uit de startblokken kan schieten, wordt hij ontvoerd en opgesloten op een schip. Daar wordt hij uiteraard gered door zijn trouwe viervoeter Bobby om vervolgens in de kajuit van een kapitein met een drankprobleem terecht te komen. Een onwaarschijnlijk verbond wordt gesloten en een legendarisch avontuur gaat van start.

Dat avontuur volgt de gekende template van het klassieke avonturenspel. De meeste tijd zal je doorbrengen in een netjes uitgewerkte 2D platformer waarin je als Kuifje door kamers vol hindernissen moet navigeren. Je steelt sleutels van bewakers of lost wat makkelijke puzzels op. Je verslaat vijanden in simpele gevechten of schakelt omgevingselementen als bananenschillen in om je van lastigere vijanden te ontdoen. Erg complex of moeilijk wordt het nooit. Het valt nog het best te vergelijken met de gameplay van Braid en Limbo, maar dan een lightvariant erop. Dit is zeker geen verwijt naar de game toe. Het is een product bedoeld voor een jonger publiek en in het spelen ervan zit een lekkere flow. Secret of the Unicorn is tonnen inventiever en amusanter dan de gemiddelde Kungfu Panda.

Om te voorkomen dat jongere gamers verveeld zouden worden door het gehuppel in 2D heeft Ubi er goed aan gedaan de nodige variatie in te bouwen. De stukjes waarop je een voertuig bestuurt of aan het zwaardvechten bent hebben weinig om het lijf, maar blijken leuke tussendoortjes. Ook Bobby krijgt af en toe een leuke glansrol waarin hij met zijn neus aan het speuren mag slaan. Dat soort dingetjes zorgen ervoor dat het spelen van Kuifje nooit gaat vervelen en dankzij de lage moeilijkheidsgraad heb je in een uurtje of vijf dan ook de credits bereikt.

Gelukkig heeft ‘Het geheim van de Eenhoorn’ meer te bieden dan de verhaallijn van de film. Op het schijfje vind je een soort tweede verhaallijn die los staat van de film en zich gek genoeg afspeelt in het hoofd van Haddock. Door het gestuntel van Janssen en Janssen heeft Haddock een klap tegen zijn hoofd gehad en binnenin zijn groggy droomwereld ga je dus aan het gamen. Je krijgt meer van die goeie 2D gameplay, maar het leuke is dat de uitdagingen complexer worden en je af en toe surrealistische dingen tegenkomt. Je zit in het bewusteloze hoofd van een zuipschuit en dat levert leuke situaties op. Niet meer gebonden aan de film kan Ubisoft Montpellier geschifte situaties bedenken en je laten dollen met andere personages zoals Bianca Castafiore. Het wordt helemaal amusant als je de levels ook in co-op begint te spelen en samen gaat werken om de speciale mogelijkheden van de personages te benutten. Goed spul.

Om het pakket te vervolledigen kun je op PS3 ook de Playstation Move gebruiken om enkele challenges te voltooien. De uitdagingen die je hier krijgt zijn korte varianten op het zwaardvechten, vliegen en on-rails knallen uit de verhaallijn, maar dan dus met motion controls. Het gekke aan deze mode is dat de besturing echt lekker werkt. Het zwaardvechten is fun en het vliegen gaat ontegensprekelijk stukken vlotter met de Move. Het komt enorm raar over dat Ubisoft de Move enkel in een luchtige mode gebruikt, terwijl het een echte meerwaarde had kunnen betekenen in de verhaallijn.

Ondanks dit kleine smetje valt er weinig echt af te kraken op ‘Kuifje en het geheim van de Eenhoorn’. Het is een erg goed gemaakte licentiegame waar respect voor het bronmateriaal van afstraalt. Het budget voor de game was uiteraard niet zo hoog als van een Uncharted, maar alles ziet er netjes afgewerkt uit. De gestileerde stripwereld van Hergé is enorm herkenbaar en de vlaamse stemmencast levert misschien de beste dub sinds Beyond Good and Evil af. Is het toeval dat beide games van hetzelfde team afkomstig zijn?

Ik ben behoorlijk tevreden over ‘Kuifje en het geheim van de Eenhoorn’. Het spel overstijgt het gewoonlijke licentievoer door oerdegelijke gameplay te combineren met een goeie afwerking. Het gebrek aan Move-ondersteuning voor de volledige game is wat jammer, maar de diverse modes garanderen genoeg spelplezier om uren zoet te blijven.

• login of registreer om te reageren