Ik ben misschien wel de minst sportieve redacteur die schrijft voor deze website. Het is niet dat ik een hekel heb aan sporten, het is meer dat ik er gewoon geen interesse in heb. Tijdens het WK wil ik misschien nog wel een voetbalwedstrijd kijken, maar verder dan dat zal ik echt niet gaan. Veel sporten op tv vind ik zelfs saai. Zo vind ik schaatsen helemaal niks, maar vooral de bizarre fietstocht van de Tour de France spreekt mij totaal niet aan.

De Tour de France is zo'n evenement dat je als kind moet weten te betoveren. Gebeurt dat niet, dan is er een grote kans dat je tijdens de rest van je leven nooit zult weten wat die gele trui nu precies voor nut heeft, wat een peloton doet en waarom een bolletjestrui niet een mooier design heeft. De hele fietssport is een sport die moeilijk onder de mensen te brengen is. Een goede voetbalwedstrijd zit vol met actie, een fietstocht van meer dan tweehonderd kilometer is urenlang hetzelfde. Af en toe zal iemand een ander inhalen, maar veel verschillende dingen zul je niet te zien krijgen. Tenminste, niet zolang er geen auto's mee doen die fietsers omverrijden waardoor ze in prikkeldraad belanden (Ja, het is een schande! Red. Johnny Hoogerland). Toch is de competitie tussen de vele fietsers weldegelijk aanwezig, al is deze totaal niet aan mij besteed.

Toch moet ik toegeven dat ik respect heb voor de mensen die mee doen aan de Tour. Het is een hele taak om zoveel kilometers te overbruggen terwijl de etappe vaak omhoog en omlaag gaat. En dat op die hoge snelheden! In drie weken worden duizenden kilometers gereden en zitten miljoenen mensen aan de tv gekluisterd. Mijn afschuw richting dit sportevenement kon misschien dit jaar wel enigszins gecompenseerd worden. Ik ben natuurlijk een gamer, een gamer die de officiële Le Tour de France 2011 game mocht gaan reviewen. Maar bedenk je, voordat je verder gaat lezen, eens even; hoe zou jij een game die draait rondom dit evenement op willen zetten? Hoe maak je het spannend, onderhoudend en uitdagend genoeg om de speler ook die vele kilometers af te laten leggen? Ik kan je nu al zeggen, het spel is anders dan dat je je misschien voor zit te stellen. Le Tour de France geeft je buttonbash-micromanagement-gameplay. Dat had je niet gedacht, toch?

Het duurde even voordat ik de game daadwerkelijk wist te spelen. Natuurlijk had ik al wat etappes afgelegd maar ik had geen idee hoe. De game wist niet duidelijk te worden voor me, zelfs niet na meermalen de uitleg bekeken te hebben. Het meest opvallende is dat je in deze le Tour de France-game niet zelf aan het fietsen bent. Ja, dat lees je goed. In een game rondom het grootste fietsevenement ter wereld fiets jij niet zelf. Je bent bezig met de bestuurder op de fiets en het team om hem heen. Je let op zijn hartslag, zijn uithoudingsvermogen. Af en toe stuur je de fiets lichtjes een bochtje om terwijl de rijder zelf de fiets naar voren laat gaan. Je wacht op het goede moment en geeft je rijder het signaal om even extra krachtinspanningen te verlenen om uit het groepje fietsers waar hij in fietst los te breken. Hij moet naar voren, en snel. Met één druk op de knop geef je je fietser door dat hij mag versnellen, vertragen of gewoon even af moet wachten wat de rest van de rijders doet. Automatisch worden scherpe bochten voor je genomen. Om je heen zie je veel, heel veel andere fietsers. De sfeer van le Tour is goed te vinden. Het is niet anders dan dat we gewend zijn uit de inmiddels oude serie.

Het is nog steeds een rustige manier van gameplay die misschien af en toe spannend kan worden. Je bent bezig met het berekenen van het kunnen van jouw rijder. Via de radio kun je de andere rijders in je eigen team tips geven of zelfs opdrachten voordragen. Je wint niet alleen, je wint als team. Teamwork met deze computergestuurde fietsers lijkt meer dan vaak nodig te zijn. Toch wist het mij nergens te pakken. De gameplay is te traag. Het is alsof je een voetbalmanager speelt in plaats van je geliefde FIFA 11. Het realisme in de game uit zich in de omgevingen waar je je als fietser doorheen laat fietsen. Helaas zijn textures lang niet wat we gewend zijn tegenwoordig, maar toch trekt het landschap op een goede snelheid aan je voorbij. Is het een mooie game? Nee, dat dan weer niet, maar volgens mij zijn mensen die een Tour de France-game spelen, niet echt op zoek naar de meest mooie game. Zoveel concurrentie is er niet. Daarom is het des te meer jammer dat de game zich echt puur en alleen lijkt te richten op de echte fans van le Tour. Dit was een mooie manier geweest om meer mensen inzicht te geven in de ware wereld van de fietswedstrijd. Maar helaas, de niet-fans zullen zich niet langer dan vijf minuten vermaken met dit spel.

De niet-fans zullen zich een weg moeten zien te banen door een tutorial die niet duidelijk is, in een game die niet mooi is en niet lekker speelt. Een fietsgame waarin je niet kan fietsen: het blijft merkwaardig. Nergens tijdens het spelen werd mij duidelijk wat die gele trui nu precies inhoudt, of waarom een peloton zo belangrijk is (Red. schaam je, dat behoor je gewoon te weten!). Nergens lijkt de game de sport uit te leggen, iets wat nog meer aan lijkt te geven dat de game alleen voor echte fans is. En misschien moeten die deze game ook maar gewoon gaan spelen. Als niet-fan heeft het vijf minuten geduurd voordat ik me ging vervelen.

Onder al de verwarring ligt misschien een goede simulatie van de Tour de France, maar helaas moet je je als speler al veel te ver in de sport hebben verdiept om ook maar enigszins te snappen waar je mee bezig bent. De ontwikkelaar weet de sfeer van de sport perfect neer te zetten, maar lukt het helaas niet om er meer mee te doen voor de niet-kenners. Een gemiste kans die ervoor zorgt dat ik ook volgend jaar geen Tour de France zal kijken op tv.

• login of registreer om te reageren