Geen orgaan, wel grijs, filtert wel schadelijke elementen uit de directe omgeving. Ik heb het natuurlijk over Nier, de aankomende action-rpg van Square Enix. Deze titel, die eerst weinig hoge ogen wist te gooien, blijkt toch verrassend leuk en heeft meer in petto dan ook ik van te voren verwacht had.

Persoonlijk heb ik de game tot op heden weinig aandacht geschonken en het gros van de internationale gamespers met mij. Weinig van bekend, weinig spraakmakends over gehoord en ook weinig enthousiasme bij collega's bespeurd. Nu ik de game niet alleen gepresenteerd heb gekregen, maar ook zelf enkele uren heb kunnen spelen, ben ik zeer blij verrast. Het lijkt zowaar een sterke titel te worden met enkele leuke spelelementen!

Je speelt met een oude maar gespierde knar genaamd Nier, die er alles aan doet om de ziekte van zijn dochtertje te bestrijden. Op zichzelf niets bijzonders, ware het niet dat zijn kleine meid ongenezelijk ziek is, het zich veertienhonderd jaar in de toekomst afspeelt maar meer weg heeft van de middeleeuwen, je een boek hebt dat niet alleen praat maar ook kan vechten en dit alles onlosmakelijk met elkaar verbonden is. Ja, lees die zin nog maar een keer, net zo lang tot je het snapt. Onze held heeft namelijk in de voor ons nabije toekomst een pact gesloten met een duister boek, de Grimoire Noir. Hierdoor kreeg hij de kracht die nodig was om zijn dochtertje te verdedigen tegen de mysterieuze schimmen die overal opdoken. Vervolgens treffen we hem en zijn dochtertje vreemd genoeg dertienhonderd jaar later in exact dezelfde staat als voorheen. Hoe dit mogelijk is? Joost mag het weten, en die was helaas afwezig toen ik het wilde vragen.

Nier beschikt niet langer over de krachten van voorheen en lijkt een alledaags leven te leiden in een rustig dorpje. Wanneer zijn dochter echter verdwijnt, komt hij voor het eerst in aanraking met de Grimoire Weiss, die hem helpt haar te redden. Veel van de kennis van de 21ste eeuw is verloren gegaan, maar er is een legende bewaard gebleven die het verhaal vertelt van het zwarte en het witte boek. De Grimoire Noir verscheen plots met de intentie de wereld in een staat van verval te brengen met een plaag en ander onheil. Dit leek ook te gebeuren totdat de Grimoire Weiss verscheen, de ander versloeg en de harmony in de wereld wist terug te brengen. Dat verklaart het mysterie rondom Nier natuurlijk nog niet, dus we hopen dan ook vurig snel met de volledige versie aan de slag te mogen.

De game laat zich spelen als een kruising tussen Ninja Gaiden en Final Fantasy XII. Nu snap ik dat je nu echt een ubergame voor je ziet, maar laten we zeggen dat het kleine overeenkomsten kent met de twee games zonder ze echt volwaardig na te apen. Zo ren je vrij rond op grote velden bevolkt door verschillende wezens (FFXII), kun je bij winkeliers langs om wapens, items en materialen te kopen (FFXII), kun je extra quests aannemen (FFXII), kun je ten alle tijde een dubbeljump uitvoeren (Ninja Gaiden) en kun je magische aanvallen laden terwijl je ze op je vijanden mikt (Ninja Gaiden). Natuurlijk is zo'n vergelijking gedeeltelijk loos, want er zijn wel meer titels die dit soort elementen kennen, maar je krijgt er in ieder geval een beeld bij. Het is nog altijd duidelijk voor het grootste deel een Japanse RPG, met daarnaast heel veel actie.

Je kunt direct al drie verschillende soorten aanvallen doen wanneer je in de game gedropt wordt. Zo kun je een combo maken van reguliere klappen, een dash-aanval gebruiken en kun je ook vanuit een ontwijkende koprol aanvallen. Klinkt leuk en aardig, maar het wordt pas echt leuk wanneer je de Grimoire Weiss ontmoet. Hij beschikt over verschillende magische krachten, zoals magische speren die je af kunt schieten, een soort boogschoten van energie, een magische rij spiezen die je uit de grond kunt laten schieten en nog veel meer. Iedere aanval kent een normale vorm en een opgeladen vorm.

De opgeladen vormen gebruiken meer van je magiebalk en moeten daarom strategisch gebruikt worden. Vecht je tegen een eindbaas dan heb je echter nog meer tot je beschikking, want als je hem eenmaal genoeg verzwakt, verschijnt er een timer in beeld op een zwak punt van zijn lichaam. Richt genoeg schade aan binnen de tijd en een gave animatie volgt, waarin Nier een mega variant gebruikt van een magische aanval. Al met al werkt het lekker en doet het vooral met het gebruik van magie op grotere afstand een beetje denken aan Panzer Dragoon. Maar dan op de grond. Zonder draak.

Dat neemt niet weg dat Nier weldegelijk een paar zeer leuke toevoegingen kent aan het genre. Zo is Weiss niet alleen een wapen en een teamgenoot (ja, hij heeft een zeer uitgesproken karakter), maar tevens ook je journal! Via het menu ga je naar Weiss om bij te houden welke quests je nog moet doen, te kijken welke items je hebt en nog veel meer. Onder "nog veel meer" valt onder andere het woordsysteem. Door vijanden te verslaan zul je langzamerhand steeds meer woorden verzamelen die je via Weiss kunt koppelen aan bijvoorbeeld wapens. Sommige woorden kunnen je zwaard sterker maken, of je magiebalk minder snel doen leeg lopen. Erg leuk en origineel!

Nier belooft een zeer vermakelijke action-rpg te worden. Het speelt fijn, heeft een intrigerend verhaal en biedt vele uren vermaak. Ik hoop dat de graphics nog een beetje opgepoetst worden wanneer het gaat om de omgevingen, maar dat is voorlopig alles wat ik op de game aan te merken heb. Kleine voetnoot, de game is zeer duidelijk voor volwassenen en kent het nodige scheldwerk en bloedvergiet, ook best verfrissend voor een Japanse RPG moet ik zeggen!

• login of registreer om te reageren