Het voelde een beetje als een luxe uitvoering van Te land, ter zee en in de lucht. De PES Finals stonden voor de deur en daarvoor verkaste de Europese voetbalminnende pers tijdelijk graag naar de Côte d'Azur. Tussen het bruinen en waterskiën door gingen we onder andere de discussie aan met Seabass en maakten we kennis met de definitieve versie van Pro Evolution Soccer 2010. Maar gek genoeg kon het bij lange na niet op tegen de PES Finals zelf, die de ene na de andere verrassende wending kenden.

De eerste dag van het weekend stond in het teken van de nieuwste Pro Evo telg. Voetballers Lionel Messi en Fernando Torres, de gezichten van PES 2010, waren overal te bekennen op de promotionele billboards en de game zelf was in grote getale aanwezig in het hotel. We stonden op uit onze luie strandstoel om toch eens te bekijken wat dit verse spel ons te bieden heeft en stuitten al gauw op het 360 degree dribbling, het systeem dat je tegenstander vanuit alle hoeken in het stadion het bos in stuurt. Vreemd genoeg had Konami eerder dit jaar bevestigd absoluut niet mee te gaan met deze trend, die veel waard blijkt te zijn voor de fans. Zouden ze dan toch de druk voelen daar in Tokyo?

Verdere verbeteringen zien we terug in de vorm van de mooiste graphics ooit in de serie, compleet met live gezichtsuitdrukkingen en nieuwe bewegingsanimaties. Ook de tactische sliders die we voor het eerst zien in de franchise vallen goed in de smaak. Er wordt echter zoveel nadruk gelegd op deze features dat we haast zouden vergeten dat we vorig jaar helemaal niet zo blij waren met PES. De hele rits nieuwigheden ten spijt heeft de serie toch min of meer ingeboet op gebied van gameplay, het onderdeel dat Pro Evo in eerste instantie juist zo groot heeft gemaakt. Sterker nog, meer dan eens bekruipt ons het gevoel dat de mannen van Seabass zich zó erg focussen op de in het verleden vaak bekritiseerde randzaken, dat men zich vergeet te ontfermen over de basis.

Messi, Torres, Seabass en random chicks

Een verhaal dat we graag kwijt wilden aan niemand minder dan Seabass himself, en warempel, we werden op onze wenken bediend! In het weekend vonden zogenaamde roundtables plaats, meetings waarbij elke aanwezige zijn zegje kon doen terwijl een Konami rep de vragenrondes hier en daar begeleidde. Aandachtig luisterde Seabass en vooral zijn tolk naar wat wij te zeggen hadden, waardoor we slechts kunnen hopen volgend jaar al progressie te zien. En natuurlijk lieten we ook weten wat ons wél aansprak - zoals de implementatie van de officiële Champions én Europa League toernooien in de Master League - en boden we suggesties over bijvoorbeeld de online features en over wat we offline graag nog zien in de serie.

Na deze eerste roundtable sessies en de daaropvolgende luxueuze avondmaaltijd was het tijd om Pro Evolution Soccer 2010 in de schijnwerpers te zetten met een perstoernooi. Een kleine vijftig man werd verdeeld over acht poules, waarvan slechts de eerste twee doorgingen voor de magnetron en de bijbehorende tweede ronde. Een lastig karwei, want waar 90% van de deelnemers koos voor het superieure Zuid-Amerikaanse sterrenensemble, voerde de driekoppige Nederlandse delegatie een Robin Hood act uit. Nederland, Argentinië en Kameroen dienden de Nederlandse eer hoog te houden, met uitgerekend de laatstgenoemde die als enige de tweede ronde wist te bereiken in de Braziliaanse jungle.

Nederland versus Frankrijk; de battle is on

Het leverde een clash op tussen een oranje getint Kameroen en de kampioen van vorig jaar uit Frankrijk. Een strijd van jewelste waarbij het Franse chauvinisme het bijna moest afleggen tegen de Dutchies. Kameroen hield knap stand tot diep in de tweede helft, toen een rode kaart uiteindelijk roet in het eten gooide en de wedstrijd op slot zette. Wéér een Braziliaans team door naar de volgende ronde. Het ontging ook Seabass niet, die meerdere malen met een chagrijnig gezicht werd gesignaleerd in de zaal. De man die zoveel waarde hecht aan het neerzetten van een gebalanceerde teamselectie kon het niet verkroppen dat Brazilië meer bleek dan alleen the team to beat.

De volgende dag was niet anders, toen Pro Evolution Soccer 2009 een laatste keer uit den doosch gehaald werd voor de officiële PES Finals. De nationale kampioenen kwamen uit heel Europa overgevlogen voor dit grootse evenement, waaronder ook de Nederlander Jeffrey Mahie. Ze hoefden gelukkig na aankomst niet direct aan de bak en dat kwam de pers goed uit, want wij hadden op de lokale voetbalvelden nog wel een appeltje te schillen met alles dat niet oranje was. Jawel, de nationalistische gevoelens namen de overhand en ook wij moesten eraan geloven! De zure nasmaak van de dag ervoor werd weggespoeld op de zaterdag in name van A Clockwork Orange. Een naam die er geen gras over liet groeien en dat deden de spelers op het veld evenmin. Aangevuld met drie Israëlische collega's maakte Nederland de blits door een creatieve nummer 10, de topscorer van het toernooi én een sierlijke verdediger aan te leveren. Een team zonder ego's en vol passie, met een finaleplaats als resultaat. De finale werd mede door een dubieuze penalty met 2-1 verloren, geheel volgens de oranje huisstijl. Wel hadden we de Fransen achter ons gelaten, die het nog bijna gelukt waren het toernooiverloop te saboteren.

Winnaar Jinxy geflankeerd door de ongelukkige Wide (links in het zwart)

En daar bleef het niet bij, want een laatste head-to-head volgde nog later die avond. Het was de avond van de PES Finals, waarin Jeffrey Mahie in zijn eerste wedstrijd direct een hongerige indruk achterliet. Een verdiende 3-1 overwinning met volop kansen op meer, zo leek het, maar niets was minder waar. De eerstvolgende twee wedstrijden werden onnodig verloren en het pechgehalte was nog lang niet aan z'n maximum kijkend naar zijn lange gezicht. Een late gelijkmaker in een match die de man met de bijnaam Robinho normaal gesproken met twee vingers in de neus wint, maakt dat Jeffrey ternauwernood uitzicht houdt om via de laatste poulewedstrijd alsnog verder te geraken. Zebré was de opponent en tevens de personificatie van de laatste Franse hoop; er stond dus het nodige op het spel, zeker met de voorgeschiedenis van dit weekend. De complete Franse pers juicht al gauw als Jeffrey wederom in de eerste minuten een lullige tegengoal te verwerken krijgt, maar ditmaal toont hij veerkracht. Gesteund door een licht in het Frans provocerende oranje legioen begint hij aan de wederopstanding die hem uiteindelijk leidt tot een 4-2 overwinning. Eindelijk loon naar werken.

De vreugde is echter van korte duur als het Duitse talent Goool in de achtste finales een einde maakt aan Robinho's droom, in nota bene zijn beste wedstrijd van het toernooi. Twee halve kansen had onze gelukkige oosterbuur nodig om Robinho pas na verlenging opzij te zetten, meer niet. De echte ontluistering volgt pas wanneer de gedoodverfde favoriet Wide, ook al Duitser, in de halve finale verliest na strafschoppen terwijl hij eerder die avond dood en verderf zaaide met grandioze overwinningen. In plaats van Wide zien we twee underdogs in de finale: de jarige Superdinho uit Spanje die Jeffrey in de poule van de winst beroofde en Jinxy, de Waalse gamer die tot dan toe op de Nederlandse PES-toernooien barweinig indruk had gemaakt. Zelden te zien in de laatste fase van diezelfde toernooien, maar en passant pakt hij wel gewoon de Europese beker door de Spanjaard met 2-1 te verslaan. Nederland, en Jeffrey in het bijzonder, heeft er weer een desillusie bij.

• login of registreer om te reageren