Red Faction: Armageddon Preview

Geschreven door: Mark Brouwer

"Ik heb gewoon ff zin om een bushokje te slopen" hoorde ik een goede vriend van me vanmiddag nog zeggen toen 'ie even wat energie kwijt moest. Maar in plaats van de belastingbetaler weer op te zadelen met de kosten voor reparatie van door vandalen aangerichte schade heb ik hem aangeraden om één van de Red Faction games te gaan spelen. En ik durf te wedden dat 'ie dat helemaal geweldig gaat vinden.

Bij mijzelf heeft het in ieder geval altijd goed gewerkt, want als er één game is waarin je al je frustraties heerlijk kan botvieren op alles wat los en vast zit, dan is het Red Faction wel. Of Red Faction II. Of Red Faction: Guerilla. In al deze shooters stond namelijk het compleet vernielen van de omgeving centraal, en dat lucht soms flink op kan ik je vertellen.

Totnogtoe was Guerilla het hoogtepunt van de serie, simpelweg omdat deze grafisch maar vooral ook technisch het verst doorontwikkeld is; waar voorheen alleen hier en daar enkele muren weg te knallen waren, konden de gebouwen in Guerilla echt compleet met de grond gelijk gemaakt worden. Spektakel gegarandeerd. Maar nu we op de Gamescom ook Red Faction: Armageddon, de nieuwste game in de Red Faction reeks, gezien hebben, blijkt dat er heus nog wel genoeg ruimte was om er nóg een schepje bovenop te doen.

Qua verhaal is in de presentatie nog weinig nieuws uit de doeken gedaan, maar we konden daar niet echt treurig om zijn want hoe intrigerend de vorige games soms konden zijn, ergens is dat hele verhaal niet heel veel meer dan een willekeurige reden om werkelijk álles in de omgeving finaal in puin te slaan. Enige wat we weten is dat de game enkele tientallen jaren na Guerilla plaatsheeft en dat het op de oppervlakte definitief niet meer prettig leven is sinds de atmosfeer van Mars (waar de game zich uiteraard opnieuw afspeelt) aan het eind van Guerilla compleet naar de filistijnen geholpen is. Iedereen is daarom de grotten van de planeet in gevlucht, en dat liep aanvankelijk prima allemaal... totdat onze hoofdpersoon, niet geheel toevallig de kleinzoon van de protagonist uit Guerilla, plotseling op een insectachtig buitenaards ras stoot dat zich blijkbaar enige tijd verscholen hield. Driemaal raden wie zich met de "onderhandelingen" met deze nieuwe vijand mag bezighouden.

Het eerste dat opviel in de getoonde demo, was dat het gespeelde level zich (zoals het verhaal dus al doet vermoeden) daadwerkelijk compleet ondergronds bevond, wat enerzijds een duidelijk andere sfeer gaf dan het bovengrondse Guerilla maar anderzijds sterk deed denken aan de eerste game. In de getoonde missie moest voor een transportcolonne een pad vrijgemaakt worden van aliens, wat er in de praktijk op neerkwam dat er enkele gigantische buitenaardse bouwwerken vernietigd moesten worden. Iets wat natuurlijk enige weerstand opleverde van de bouwers, en wat daarmee ook aanleiding vormde voor het betere sloopwerk. En hoewel we in het verleden toch al niet verlegen zaten om wapentuig is dit keer natuurlijk alsnog weer wat mooi nieuw speelgoed gepresenteerd.

Het eerste speeltje dat werd gedemonstreerd was de nieuwe "Nano Forge". In Guerilla kon je hiermee (delen van) gebouwen desintegreren, maar de werking ervan is nu juist omgedraaid: met het apparaat kan je zaken nu juist weer herstellen. Een interessante tactiek hiermee was bijvoorbeeld om eerst een gat in een muur of container te schieten, daar dan doorheen te lopen en het gat achter je vervolgens weer te sluiten: zo werd er in een handomdraai veilige cover gecreëerd. Maar stiekem toch leuker vonden we de "Magnet Gun": met dit zeer originele wapen schiet je op twee verschillende oppervlakten een magneet en zodra de tweede vastzit, beweegt het ene deel zich met onvoorstelbaar grote kracht naar het andere toe. Ook hiermee kan je je helemaal uitleven: schiet de magneten op een vijand en een groot betonblok voor een gegarandeerde kill (waarbij het rondvliegende blok met een beetje mazzel nog wat extra vijanden meepakt tijdens zijn vlucht), lanceer vijanden de lucht in of naar elkaar toe, of plaats de magneten op de zwakke punten van een gebouw om het in één keer onderuit te halen. Visueel spektakel is weer 100% gegarandeerd, en dat dit keer met een dikke knipoog ook nog. Helemaal geweldig!

Red Faction: Armageddon lijkt het beste van de eerdere titels te gaan combineren tot een nóg betere game dan de eerste Red Faction en Guerilla (RF2 had even een dipje) al waren. De eerste had een ijzersterk verhaal, de laatste was technisch gezien echt een pareltje en Armageddon voegt die nu samen tot een door een sterke campaign gedreven actiegame. De demo op de Gamescom mag dan vooral op de techniek gesteund hebben en nog maar weinig van het verhaal vrij hebben gegeven, maar we hebben er desondanks goed vertrouwen in dat Armageddon een A-titel wordt.

Red Faction: Armageddon

Specificaties

  • Release datum: 01 maart 2011
  • Platforms: Xbox 360

Screenshots

Laatste poll

Fuck de zomer! Of toch niet?

Het is weer mei, de zomer staat nu letterlijk voor de deur. De 'r' is uit de maand en dus kunnen we ons op gaan maken voor een hopelijk goede zomer. Of hopen jullie daar helemaal niet op? Worden jullie eerder chagrijnig van die hitte tijdens het gamen, die zonnestralen op je scherm of die schreeuwende kinderen in de straat? Lekker die zomer, of toch maar weer terug naar de winter? Laat het ons weten!

Choices

You are not eligible to vote in this poll.

Laatste column

Auke van Leersum
Angry Birds, Rumble, Farmville, Bug Village, Little Empire, Fruit Ninja, Draw Something, Wordfeud: allemaal van die makkelijke games die op Facebook, Android of iPhone worden gespeeld. Maar waarom is dit zo succesvol? Hoe kan het dat men genoegen neemt met dit soort ‘mindere’ games? Weet je, ik wil het niet eens games noemen! Het zijn gewoon spelletjes. Simpele, kleine, lelijke spelletjes. En vaak zelfs helemaal niet leuk. Met als lijdend voorwerp Draw Something. Die game is ronduit slecht, met een hoofdletter S!

Release calendar

vrijdag 25 mei 2012

UPDATES