The Raven: Legacy of a Master Thief Review

The Raven: Legacy of a Master Thief Review

Met The Raven: Legacy of a Master Thief is er een nieuwe verschijning in de wereld van de point-and-click adventures. Dat is een wereld die de laatste jaren niet veel nieuwe aanwinsten meer heeft gezien, maar met The Raven lijkt er weer een beetje nieuw leven in het genre te worden geblazen. Het is maar de vraag of The Raven het genre weer op de kaart weet te zetten, maar het zal de liefhebbers van het genre zeker weten te vermaken.

Het verhaal achter The Raven is niet heel origineel, maar weet wel de interesse te trekken. In de jaren zestig is er een dief bezig met de naam ‘The Raven’. Geen enkele kluis is veilig voor hem en hij lijkt haast wel ongrijpbaar voor de politie. Uiteindelijk wordt hij toch ontmaskerd door een goede speurneus en raakt dodelijk verwond. Er komt een einde aan een reeks van diefstallen en iedereen haalt opgelucht adem. Tot een paar jaar later ineens een nieuwe diefstal plaatsvindt en er een veer van een raaf wordt achtergelaten. Het lijkt er dus op dat er iemand bezig is om de herinnering van ‘The Raven’ in stand te houden. Aan de speurneus die ‘The Raven’ had ontmaskerd de taak om deze nieuwe zaak op te lossen. The Raven is verdeeld in drie delen en in elk deel speel je een ander personage. Daarmee weet de game aan elke aflevering een nieuwe invalshoek te geven en de serie interessant te houden. Een leuk idee dat in de praktijk ook leuke twists weet te geven aan het verhaal, maar hier zal ik niks over verklappen in verband met mogelijke spoilers. Wat wel mooi meegenomen is, is dat op het moment dat je dit leest alle drie de delen al te downloaden zijn via Steam en voor een relatief mooi prijsje. Je hoeft dus ook niet bang te zijn op Half-Life praktijken en kunt de game in één keer uitspelen, mocht je dat willen.

De game speelt zich dus af in de jaren zestig en draait om het oplossen van het mysterie rond ‘The Raven’. Het heeft daarmee een Sherlock Holmes stijltje en dat zie je ook goed terug in de hele grafische uitwerking van de game. De gebruikte kleuren, voorwerpen, kleding; alles ademt de sfeer van een Engelse misdaadserie. Dat is erg goed uitgewerkt en weet een overtuigende setting neer te zetten. Jammer is wel dat er nog de nodige grafische foutjes in de game zitten. Regelmatig zag ik personages ineens verspringen terwijl ze stil stonden op hun plek, of animaties die totaal niet op elkaar aansluiten. Ook had ik het idee dat de stemacteurs hier en daar iets te overdreven hun rol hebben ingesproken. Alles bij elkaar voelt het alsof de game nog net een maandje extra aandacht had kunnen gebruiken om alle glitches weg te werken. Ondanks deze minpuntjes ziet de game er wel meer dan redelijk uit en weten de personages het verhaal overtuigend neer te zetten.

The Raven is een klassieke point-and-click adventure en heeft ook die klassieke gameplay. Je loopt met jouw personage door statistische 3D-omgevingen en speurt met je muis de hele omgeving af naar interactieve objecten. Daarbij moet je goed opletten dat de camera soms nog kan draaien of van standpunt kan wisselen, zodat je ineens meer van de omgeving kan zien. In de praktijk betekent dit je jouw personage altijd naar de rand van het level laat lopen om te zien of de camera dan misschien iets doet. Dat voelt een beetje als een verkeerde truc om bepaalde onderdelen te ‘verstoppen’ en dit hadden de ontwikkelaars volgens mij beter op kunnen lossen. Ook het zoeken naar de interactieve punten voelt verouderd aan, maar dat zal wel bij het genre horen. Er is de mogelijkheid om kort icoontjes in beeld te tonen op de interactieve objecten, maar dit gaat ten koste van je zuur verdiende punten. De gameplay is hiermee behoorlijk langzaam en je zit een groot gedeelte van de tijd te luisteren naar de gesprekken van tussen de personages. Deze zijn wel vermakelijk, maar gamers die snel afgeleid zijn kunnen deze als te lang ervaren. Dat is iets dat hoort bij het point-and-click adventure genre en daar moet je van houden.

Het is jammer dat The Raven: Legacy of Master Thief niet overal even netjes is afgewerkt. Het is namelijk een zeer interessante point-and-click game die met iets meer aandacht een top-game (voor dit genre) had kunnen worden. Nu steekt het dankzij het verhaal en de verschillende invalshoeken wel uit boven het gemiddelde, maar weet het nergens te overdonderen. Voor de liefhebbers van Engelse misdaadseries is dit zeker een game om in huis te halen, maar de overige (waarschijnlijk jongere) gamers kunnen dit beter links laten liggen.

[review pros=”+ Goed verhaal
+ Verschillende invalshoeken” cons=”- Grafische glitches
– Afwerking had beter gekund” score=72]

Stond aan de babywieg van GameParty en is verantwoordelijk voor de gehele website. Noem het de grote eindbaas.