Risen 3: Titan Lords Review

Risen 3: Titan Lords Review

Ik weet niet wat het is met Risen 3. De game wordt door een aantal collega’s in de gamesjournalistiek helemaal de grond in geschreven. Drieën en vieren vliegen bij sommige reviewers voorbij. Maar Risen 3 is een game die van een aantal journalisten ook gewoon hele nette cijfers krijgt. Voor een titel die al redelijk budget geprijst is, is een dikke zeven gewoon een goed punt. De hele Risen-serie lijkt sowieso een beetje een cult-status te hebben onder een aantal reviewers. Nadat mijn eigen GameParty-collega Kevin positief was over de beta van Risen 3, heb ik het avontuur toch maar aangedurfd. Welke kant van Risen 3 overheerst bij mij?

Risen 3: Titan Lords kiest voor hetzelfde sfeertje en ongeveer dezelfde setting als de voorganger. Dit wil zeggen: a pirates life for me! Je trekt weer verschillende eilanden rond opzoek naar… je eigen geest! Aan het begin van de game heeft de hoofdpersoon van het verhaal namelijk een heel enge droom over dat zijn schip geënterd wordt door een geestkapitein die hem samen met wat zombie-achtige figuren aanvalt. Gelukkig is het maar een droom. Totdat op een dag de hoofdpersoon in het écht ook nog eens waanbeelden krijgt van deze gevaarlijke kapitein. Om een lang verhaal kort te maken: uiteindelijk verschijnt deze bad-guy dan ook ten tonele en steelt hij je ziel. Dit blijkt nog eens hartstikke dodelijk te zijn, dus je crew is ook nog eens zo vriendelijk om je te begraven.

no images were found

Gelukkig is daar Bones, een nogal merkwaardige kerel die je gelukkig wel tot leven wil brengen met wat voodoo-kunst. Bones steelt de show in Risen 3, en is een van de weinige personages die wel de moeite waard is. Voor de rest zijn de personages allemaal vrij oppervlakkig. De voice-acting is echter niet zo oppervlakkig te noemen, maar of dat nou iets is waar je echt blij van wordt? Waar je af en toe hardop moet lachen om de compleet debiele dialogen en voice-acting, is het voor het grootste gedeelte van de tijd tenenkrommend slecht. Risen 3 doet er in ieder geval alles aan om zelf heel erg cult te worden, maar echt serieus nemen kan ik het niet.

Dan over naar de kern van een RPG: de quests. Voordat je het weet staat je log helemaal bommetje vol met quests die je moet voltooien. Sommige gaan inderdaad over het terugvinden van je ziel, maar een hoop gaan helemaal nergens over en voelen als opvulling. Het is jammer dat de meeste quests dan ook heel simpel aanvoelen. Haal item X op, ga naar locatie Y en moord een hoop beesten uit of ga naar persoon Z. Je kent het wel. Overigens zijn deze quests vaak niet zo makkelijk, maar dat ligt vooral omdat je meer dan eens zult verdwalen. Aan de kaart heb je in ieder geval helemaal geen reet. En dat terwijl je die kaart juist wel graag zou willen gebruiken. Om bepaalde skills te leren moet je namelijk steeds een bepaald personage opzoeken die jou die skill kan leren. Er zijn een hoop verschillende skills, maar dus ook een hoop verschillende personages op een hoop verschillende plekken. Zo blijf je wel even bezig…

Een enkele keer wisten de quests mij wel te verrassen, maar dat kwam dan voornamelijk omdat er af en toe toch wel een leuk personage opdook. Een personage waarvan de voice-acting grappig was, of een personage dat wel interessant was. Het zijn de momenten dat Risen 3 op zijn best is. Het zijn ook de momenten dat de combinatie tussen het fantasy-thema en het piraten-thema samen een perfecte mix vormen. Op die momenten kom je op een eiland aan en word je overweldigd door de flora en fauna op dit eiland. De monsters die je moet bevechten zien er ook nog eens tof uit, waardoor je je een echte avonturier voelt. Als je dan ook nog eens de (overigens compleet onbruikbare) minimap in piratenstijl onder in beeld ziet, is het piratenleven niet ver weg meer!

no images were found

Helaas gooit de game als snel haar eigen glazen in als het gaat om gameplay. Het combat-systeem lijkt in eerste instantie prima, maar wanneer je een aantal gevechten hebt uitgevochten kom je er achter dat het totaal niet werkt. Met de schouderknop zou je bepaalde aanvallen kunnen pareren, maar dit werkt lang niet altijd. Een andere oplossing? Continu op vierkantje drukken om zo lekker te rollen. Je hoort het goed, met deze actie rolt je personage om aanvallen te ontwijken. Met deze actie ben je eigenlijk niet te raken, zelfs wanneer je tegen een muur probeert aan te rollen. Kom je in de problemen in een gevecht, dan is het een kwestie van continu op die knop rammen om zo jezelf in veiligheid te rollen. Maar ook de graphics gooien flink roet in het eten. De game ziet er sowieso heel erg matig uit maar er zijn ook een hoop grafische bugs te vinden. Pop-up? Check! Lelijke textures? Check! Framerate die vaak inkakt? Dubbel check! Dit komt allemaal ontzettend slordig over en verpest de game behoorlijk.

Waar het op het van gebied van films misschien wel eens lekker is om een b-film te kijken, is een B-game spelen helemaal niet zo lekker. Het lijkt in ieder geval wel alsof de makers van Risen 3 wel heel makkelijk hebben proberen te cashen. Dat de game zich voor een groot gedeelte afspeelt in de gebieden van Risen 2 kan ik nog wel door de vingers zien. Maar dat iets zoals het vechtsysteem totaal niet werkt, is een stuk erger. Ook de grafische glitches zorgen voor flinke minpunten. Dat is jammer, want de setting van Risen 3 is toch behoorlijk tof. Maar voor elk tof moment staan er meerdere mindere momenten tegenover. Risen 3 kent behoorlijk wat content en was met wat meer aandacht een prima RPG geweest. Nu hebben de fouten echter de overhand en is het de vraag of jij die 20 uur die Risen 3 je kan bieden wel vol gaat houden. Ik denk persoonlijk van niet.

[review pros=”+ Een hoop content…
+ De setting is leuk” cons=”- … maar te veel dezelfde quests
– Grafisch ver onder de maat
– Vechtsysteem werkt niet” score=48]

Stond aan de babywieg van GameParty en is verantwoordelijk voor de gehele website. Noem het de grote eindbaas.