Detective Pikachu Review

Pokémon-games zijn nooit uitblinkers geweest wanneer het op verhaalvertelling aankomt. De be the very best verhaallijn van de games is steevast een flinterdun excuus bedoeld om een team van monstertjes te verzamelen en die robbertjes te laten vechten. Dat is helemaal okay, het levert vaak het game-equivalent op van cocaine, alleen is dat dus niet waar Detective Pikachu voor staat. Hier geen battles of gyms maar een soort interactieve film met puzzel-elementen die zich toevallig in de wereld van Pokémon afspeelt.

De ster van de game is uiteraard Detective Pikachu zelf. De normaal schrille kreetjes roepende Pikachu is plots een cynische koffie zuipende man van middelbare leeftijd in een schattig lijfje en dat is behoorlijk grappig om te zien. Waarom Pikachu plots door het leven gaat als een pratende detective die enkel hoofdpersonage Tim Goodman kan horen is iets dat een belangrijk onderdeel vormt van het verhaal dat zich ontplooit. Pikachu was de partner van Tim’s vader, een detective die plots verdween tijdens het onderzoeken van een mysterieuze zaak. Uiteraard neemt Tim samen met behulp van Pika de zaken van zijn vader op, in de hoop terug herenigd te worden.

Het idee van een pratende Pikachu mag dan wel raar zijn, op gameplayvlak zitten we in elk geval op vertrouwd terrein. Als je fan bent van de Ace Attorney-games of Professor Layton weet je in elk geval wat te verwachten. Je bezoekt de crimescene en speurt de omgeving af op zoek naar clues, slaat een praatje met getuigen en gaat zo verder tot je genoeg bewijsmateriaal vind om verdachten op hun leugen te betrappen. De zaken en de manier waarop je die oplost zijn behoorlijk simpel en rechtlijnig, gewoon een kwestie van blijven vragen stellen en alles klikken tot je hun echt gewoon om de oren kan slaan met wat je verzameld hebt in je case file. J’accuse!!! Het is allemaal niet te moeilijk, maar dat komt uiteraard dat in tegenstelling tot Layton en Phoenix Wright deze game toch vooral met een jonger publiek in gedachten gemaakt is. De puzzels zijn simpel en de zaken niet te gecompliceerd, waardoor je vaak ruim voor de uitkomst wel kan uitdokteren hoe de vork aan de steel zit. Op zo een moment is het een tikje vervelend dat je echt wel alle bewijsstukken moet vinden, omdat je echt wel je zaak moet beargumenteren met je gevonden elementen voor je gaat beschuldigen. Zie het een beetje zoals rekenformules maken op school vroeger, ook daar mocht je van de juf niet gewoon het antwoord geven, maar moest je netjes uitschrijven hoe je er gekomen was.





Ondanks die simpele, trage gameplay is er wel iets dat je enthousiast doet verder spelen, en dat is de wereld in de game waar Pokémon en mensen in harmonie samenleven. Ondanks het simplisme zijn de zaken wel erg leuk geschreven en het is gewoon leuk om die al te verdacht vriendelijke kerel te ondervragen of een praatje te slaan met een misnoegde Pokémon. Het blijft leuk om Detective Pikachu op te roepen en gesprekken met Pokémon voor je te laten vertalen, omdat er blijkbaar erg veel humor te halen valt uit de manier waarop de wezentjes naar ons mensen kijken. Ook de variatie in zaken zorgt ervoor dat het spel blijft boeien. Uiteraard staat de zoektocht naar de vader van Tim centraal, maar je zal ook op zoek gaan naar vermiste Pokémon en te maken krijgen met bedrijfsspionage terwijl je speurt op tropische eilanden en op kermissen. Het valt ook op dat het spel zijn best doet om je niet constant nodeloos te laten backtracken. Dat de game vooral bedoeld is als frustratieloos tussendoortje merk je tenslotte ook aan het feit dat je niet bestraft wordt wanneer je het bij het verkeerde eind hebt, Pikachu maant je dan gewoon aan om eens opnieuw te proberen, en als je het helemaal makkelijk wil maken ga je voor easy mode die je wanneer je dat wil letterlijk vertelt wat je volgende stap is. Dat maakt het voor de allerkleinste gamertjes uiteraard een erg toegankelijke ervaring van, hoewel ik voor spelertjes vanaf 7 geen al te veel problemen voorzie. Als ze vloeiend in het Engels zijn dan toch.

Oorspronkelijk uitgebracht als episodische game in Japan is deze samengebundelde westerse versie van Detective Pikachu best een aanrader te noemen. Het fungeert als een soort toegankelijker versie van de Phoenix Wright-spellen gefuseerd met de geinige wereld van Pokémon. De gameplay is af en toe misschien net iets te simpel, maar het verrassend grappige verhaal en Pikachu in het bijzonder maken veel goed.

Good

  • leuke verhaalvertelling
  • grappige wisselwerking tussen mensen en Pokémon
  • leuk voor jong en oud

Bad

  • Iets te gemakkelijk
  • Verplicht alle stappen volgen om een zaak af te ronden
  • Nederlandse tekst had dit echt een topper voor de jongsten gemaakt
7.1

Goed

Iedere gamesite heeft die ene toffe, lieve meid nodig die te porren valt voor de schattige platformgames. Hier bij GameParty moeten we het echter nog steeds met Eefje stellen. Een inktzwart gevoel voor humor, ietwat van een grote bek en een voorliefde voor de meest gewelddadige games die je kan bedenken. Dat is Eefje in een notendop.