Ik speel nog steeds… Picross e2!

Ik speel nog steeds… Picross e2!

De vakantie staat voor de deur! Voor veel gamers betekent dat extra veel gamen, of het nu gaat om standaard potjes FIFA en/of Call of Duty of het wegwerken van een backlog; gegamed zal er worden! Voor mij persoonlijk betekent het dat de 3DS weer eens van zijn (dikke, dikke) stoflaag ontdaan wordt. Niet eens voor een ‘game-game’, maar voor iets waar ik ook gewoon een simpel puzzelboekje voor zou kunnen kopen. Ik speel nog steeds (of alweer) Picross e2!

Mijn moeder heeft altijd al veel gepuzzeld. Kruiswoordpuzzels, woordzoekers, cryptogrammen, dat waren degene die ze het meest maakte. Toen ik een jaar of zes was, had ze ineens iets nieuws. Japanse woordpuzzels noemde ze het. Op de een of andere manier was ik helemaal door die dingen gefascineerd (waarschijnlijk door de tekeningetjes die tevoorschijn kwamen als je de puzzels oploste) en ik vroeg mijn moeder of ze me uit kon leggen hoe je zo’n puzzel nou precies moest maken. Ik snapte er natuurlijk de ballen van en daardoor verstomde de interesse weer.

We maken een sprongetje in de tijd. Elf jaar om precies te zijn. Als zeventienjarige (nog net) puber was ik enorm rebels en had ik een R4 kaartje bij mijn Nintendo DS. Excuses, nog steeds spijt van en zo, maar zonder dat dingetje had ik dit hele artikel nooit kunnen schrijven. Tijdens het zoeken naar DS-games om te downloaden kwam ik namelijk het spelletje Picross tegen. Dat deed oude herinneringen herleven. Japanse beeldpuzzels! Van vroeger! Gelijk op een SD-kaartje geknald en he-le-maal kapot gespeeld. Ik was op vakantie met mijn toenmalige vriendin en haar ouders en die hebben twee weken lang tegen de achterkant van een DS in plaats van tegen mijn hoofd aangekeken.

Nog een tijdsprongetje. Zeven jaar, zoiets. De 3DS is een jaartje ongeveer op de markt en Picross is redelijk in de vergetelheid geraakt. Tot er een mailtje van Nintendo in mijn GameParty-mailbox verschijnt. Of ik interesse heb om eShop-titel Picross e2 te recenseren. Nou, reken maar! Het gelukzalige gevoel van weleer kwam gelijk weer naar boven. Heerlijk ontspannend om met je (3)DS’je in de hand even je hersenpan uit te schakelen en therapeutisch simpele puzzeltjes op te lossen.

Laatste sprongetje. Vier jaar vooruit. Naar vandaag (op moment van schrijven), om precies te zijn. Ik ben mijn koffer in aan het pakken voor mijn vakantie en trek een la open die ik normaal altijd voorbijloop. Mijn 3DS! Man, dat is lang geleden. Maanden, misschien wel jaren terug dat ik het apparaatje voor het laatst aan heb gehad. Wonderwel zit er nog stroom in de accu en als ik een paar seconden later (leer hier a.u.b. van dames en heren consolemakers!) al het menu op de schermpjes te zien krijg, wordt mijn blik gelijk getrokken naar één icoontje. Picross e2. Fuck. Yeah. Deze 3DS gaat voor het eerst in tijden weer mee op vakantie en ik ga dat spel opnieuw helemaal uitspelen. Ik had al zin in mijn vakantie (iets met zon, zee, strand en all-inclusive) maar dit geeft nog een éxtra boost.

En dat door zoiets simpels. Japanse beeldpuzzels dus. Misschien ken je ze wel, maar ik zal het voor de zekerheid even beknopt uitleggen. De puzzel bestaat uit een veld met vakjes, waarbij horizontaal en verticaal per rij aangegeven wordt hoeveel hokjes (per één of per meerdere) ingekleurd moeten worden. Door simpelweg te tellen en horizontaal en verticaal tegenover elkaar af te strepen vormt zich door de ingekleurde (of juist open gelaten) hokjes langzaamaan een afbeelding. Klinkt heel simpel, en is het soms ook, maar er kunnen toch wel flinke breinbrekers tussen zitten. Frustrerend moeilijke zelfs. En eigenlijk is dat (in mijn geval) ook wel weer goed, want dan raak ik zo pissed off dat ik mijn 3DS wegleg en even wat anders ga doen. Socializen bijvoorbeeld, niet geheel onbelangrijk als je op vakantie gaat.

En dat is ook wat ik nu ga doen. De laatste spullen in mijn koffer mikken, het huis vakantie-klaar maken en nog even een avondje rustig aan doen. De wekker om half zes, maar daarna voorlopig NIET! Ha! Het enige wat me mogelijk uit mijn slaap gaat houden, is Picross e2…

Hardcore casual gamer en graphicshoer. Hartje racing/action/adventure met een voorliefde voor sfeer. Schrijft niet alleen zelf, maar eindredacteert ook stukjes van anderen. Daarnaast groot consument van films, series en chocolade(rozijnen).