What's in a name?

What's in a name?

Wanneer ik zeg; “Lays” dan denk jij; “chips”. Wanneer ik zeg; “Jaws” dan denk jij; “die enge haai van de film.” Niet geheel raar want zo werken we blijkbaar. Bepaalde woorden, beelden, geluiden of geurtjes zorgen ervoor dat je het meteen met iets anders kan associëren. Verkopers maken hier gebruik van want op die manier wordt het hun makkelijk gemaakt om te verkopen. Begrijpelijk, maar is het altijd eerlijk? Je hebt onderhand honderden soorten Lays Chips, maar zijn ze allemaal even lekker? Er zijn ook al tig Jaws films, maar zijn ze allemaal even goed?

De game industrie maakt hier ook gretig gebruik van: het eeuwig uitmelken van goed lopende series en bekende namen. Tomb Raider en Lara Croft worden standaard in één zin gebruikt. Sterker nog, sommige mensen weten eigenlijk niet eens dat ze Lara Croft heet… volgens hen heet ze gewoon Tomb Raider ofzo. Halo en Bungie, Final Fantasy en Square, Uncharted en Nathan Drake, Call of Duty, Resident Evil… Ergens vind ik het jammer dat ik hier geen deuntje kan afspelen maar iedereen, iedereen!, kan het deuntje van Mario mee dreunen. Het zijn allemaal bekende namen die bij alle gamers op het puntje van hun tong liggen wanneer ze het hebben over de game industrie. Veelal, denk ik, omdat deze series al mee gaan sinds de ‘oudere’ gamers ‘jong’ waren en de jonge gamers ze weer opnieuw leren kennen. Ze zijn niet meer weg te denken omdat ze jaren overleven en bestaan uit een deel of twintig.

Wanneer ik een kijkje neem in mijn kast moet ik bekennen dat ik zelf schuldig ben aan het bewaren van menig serie. Er staan drie delen van Bioshock, acht van Resident Evil, vier van Fable, vijf van Metal Gear en… teveel Final Fantasy’s (het aantal durf ik niet eens te noemen). Wanneer ik goed kijk naar deze games begin ik mezelf af te vragen of ze allemaal wel even goed waren.

Het eerlijke antwoord: nee, eigenlijk niet. Waarom koop ik dan toch keer op keer zonder na te denken een game welke in één van deze series past? Waarom lees ik niet eens reviews wanneer het gaat om één van deze titels voordat ik ze koop? Op de een of andere manier verwacht ik van deze titels dat het gewoonweg een goede game is omdat ik de eerdere delen ook geweldig vond en met mij doen veel meer gamers dit. Stiekem ga je er vanuit dat de nieuwste Fall Out net zo kicken wordt als de vorige, dat Kingdom Hearts nooit slecht kan zijn.

Maken de makers hier gebruik van? Ja! Natuurlijk! Kan je het ze kwalijk nemen? Nee! Toch klopt het ergens niet, want hoewel er games zijn die elkaar daadwerkelijk opvolgen, is er ook een groot scala aan games welke alleen de naam van de goede series dragen. Games zoals Metal Gear, Resident Evil en Uncharted volgen elkaar daadwerkelijk op als sequels. Door de delen heen heb je Snake, Chris en Drake leren kennen en in meerdere delen leer je over hun achtergrond en kruip je in hun huid. De keuze om dan de titel over te nemen voor een volgend deel is nogal logisch. Je gaat een tweede deel niet ineens een hele andere naam geven wanneer het dezelfde personages gebruikt.

Dan heb je bijvoorbeeld ook nog Legend of Zelda. Het gaat altijd over Link, hij redt altijd de wereld op de één of andere manier en dezelfde personages blijven terug komen. Er veranderd niet veel aan de gameplay en de game heeft altijd dezelfde opzet. Toch is niet iedere game hetzelfde en zelfs bij Legend of Zelda zijn er delen waar ik minder gelukkig van word dan andere. Toch wijken ze bijna niet af van de werkende formule waardoor je tenminste weet wat je in handen krijgt wanneer je een nieuwe game van deze reeks koopt. Super Mario doet dit ook: deze games volgen elkaar niet op zoals sequels maar je weet wel wat je krijgt wanneer je een Super Mario game koopt; een rond rennend, rond springend rood gekleed mannetje wat een prinses gaat redden. Soms krijgt hij hulp, soms ook niet, maar over het algemeen blijft de game hetzelfde zoals het deel daarvoor.

Er zijn alleen ook een aantal games die niks met elkaar te maken hebben maar toch dezelfde naam dragen. Neem bijvoorbeeld Final Fantasy. Nu ben ik groot fan van Final Fantasy (dat zal niemand zijn ontgaan) maar ook ik kan kritisch kijken naar deze serie. Is het eerlijk dat ze allemaal dezelfde naam dragen? Soms niet. Wanneer je kijkt naar de eerdere Final Fantasy games zijn ze totaal niet vergelijkbaar met de Final Fantasy games van tegenwoordig. In de meeste delen zitten overlappende elementen zoals de kristallen, chocobo’s, moogles en Cid maar daar is dan ook alles mee gezegd. De gevechten, welke ooit turn based waren zijn nu een “soort van” turn based. Ooit kwamen ze uit het niets maar in deeltje twaalf of vijftien zie je vijanden al van veraf op je af rennen. De personages veranderen met elk deel, het verhaal veranderd met elk deel en beide zijn echt niet geliefd bij de iedere gamer. Waarom draagt het dan toch steeds dezelfde naam als zijn voorganger? Je verwacht hierdoor iets van een game maar de makers maken niet altijd de keuze om deze verwachtingen waar te maken.

Bioshock doet dit, voor mijn gevoel, ook. De eerste games bevinden zich in een onderwater stad waar allemaal sicko’s op je af komen. Infinite is ineens in de lucht waar allemaal sicko’s op je af komen. Ben je net zoals ik begonnen met Bioshock Infinite en heb je vol enthousiasme de eerdere delen gekocht, dan kom je toch even van een koude kermis thuis. Hoe gaaf ik Bioshock Infinite vond, zo vreselijk vond ik de claustrofobische halletjes in de eerdere delen.

Er wordt bij deze games gebruik gemaakt van het succes van eerdere delen maar daar wordt de serie niet altijd beter van. Hoewel de games eerder worden verkocht door de goede reputatie, is deze reputatie bij een aantal series aardig aan het kelderen doordat de makers een andere weg in slaan. Ergens weet ik bijvoorbeeld ook wel dat niet iedereen zo gek is als ik en elk Final Fantasy deel wil spelen; veel gamers zijn allang afgehaakt en zijn hun vertrouwen in Square Enix verloren door de weg die ze in zijn geslagen.

Helaas zullen de makers van deze reeksen hier echt niks mee doen. De naam die vele van deze game series hebben gemaakt zullen ze nooit verlaten alleen omdat het ‘eerlijker’ en passender zou zijn om geen gebruik te maken van een titel wanneer deze eigenlijk nergens op slaat en niets van doen heeft met een eerder deel…

Waarschijnlijk is het over een jaar of vijftig nog steeds zo dat bepaalde series bestaan. Met Final Fantasy tweeënveertig en de verjaardag van de honderdste Mario game gaan de nieuwe gamers nog steeds verder met titels waar wij in onze jeugd ooit aan zijn begonnen. De titels liggen dan nog steeds op het puntje van ieders tong en worden nog steeds gekocht zonder reviews te lezen. Ergens jammer en ergens logisch. Misschien is het dan toch aan onszelf om hier rekening mee te houden en niet klakkeloos een game te kopen gewoon omdat de titel je ‘mogelijk’ iets beloofd.